11 Mayıs 2016 Çarşamba

BULUNMAZ İKİLİ - BÜYÜLÜ TAŞ


Mehmet’in oturduğu apartmanda oturan arkeolog, 80 yaşındaki emekli profesör Kerim Gökçer, kapıyı açmayınca temizlikçi kadın polise haber vermiş ve kapı açılınca, adamın susturuculu silahla vurulduğu ve kitaplarının darmadağın edildiği görülmüştü. Mehmet, birkaç hafta önce yaşlı adamla arasında geçen konuşmayı anımsadı:

 PROFESÖR: Mehmet bey evladım, geçenlerde öğrencilerimden biri sahaflarda tesadüfen bulduğu bir belgeyi bana gönderdi..belge yüzyıllar öncesinden kalma..

MEHMET: Vay canına..

PROFESÖR: Sanskritçe yani eski Hint diliyle yazlımış..öğrencim çözememiş ne olduğu ama ben çözdüm..

MEHMET: Sahi mi? Neymiş?..

PROFESÖR: Kötü niyetli insanların eline geçerse dünyanın felaketine sebep olabilecek büyülü bir taş..

MEHMET: Olamaz..böyle şeyler sadece filmlerde olur sanırdım…

PROFESÖR: Genç olsaydım gider ve bu taşı bulup, devlete verirdim ama artık ömrümün sonuna geldim daha da kötüsü taşın peşinde olan başkaları da varsa, benden bu belgeyi çalmak isteyeceklerdir..o yüzden ne olur ne olmaz diye size vermek istedim..benim için saklarsanız çok sevinirim…size çok güveniyorum..

 Böylece Mehmet belgeyi saklamayı kabul etmişti...kütüphanede çizgi roman koleksiyonunun olduğu rafa gitti, en sevdiği çizgi roman olan Tenten’lerin olduğu rafta duran belgeyi aldı ve baktı. Sanskritçe bilen birisini tanıyordu: Fadıl..çöl macerasında deve üzerinde gezerken bildiği diller arasında Sanksrtiçe olduğunu söylemişti...Mehmet’in içgüdüleri yeni bir serüven yaşayacağını söylüyordu…acaba aynı gazetenin yazarları olduklarına göre ünlü ve güzel feministimiz de bu konuya ilgi gösterir miydi? Kendi kendine gülümsedi, aslında Serap’sız bir gün bile geçirmeye tahammülü yoktu...ama Serap 'maço köşe'nin yazarıyla yeni bir maceraya hevesli olmayabilirdi..birazcık kurnazca davranması gerekecekti...

 ASUMAN: Serap abla, haberi duydun mu?

SERAP: Ne haberi Asu’cuğum?..

ASUMAN: Bizim Fadıl abi var ya..çok esrarengiz bir olay üzerindeymiş..

SERAP: Ne? Esrarengiz mi? Nasıl yani?..

ASUMAN: Hani geçenlerde bir arkeolog öldürülmüştü ya..

SERAP: Eee….

ASUMAN: Meğerse onu gizli bir belge için öldürmüşler ama bütün evi arayıp taramalarına rağmen belgeyi bulamamışlar..

SERAP: Eee?..

ASUMAN: İşte o belge Fadıl’da!..Hintçeymiş yazıları tercüme etmiş..söylediğine göre büyülü bir taştan söz ediyormuş..

SERAP: Aman Tanrı’m çok heyecanlı, Fadıl böyle bir haberi nasıl bana söylemez!

ASUMAN: Söylemez olur mu? Bana bunları sana anlatmam için söyledi...kendisi seyahat için hazırlık yapmakla meşgul senden cevap bekliyor…

SERAP: Harika!..o zaman ben eve gidip annemi ikna edeyim..

ASUMAN: Keşke ben de sizinle gelebilsem..

SERAP: Üzülme sana her şeyi anlatırım, yazı dizisi haline sen getirirsin..
ASUMAN: Allah! Yaşa Serap abla herkes kıskanacak!...

Serap, kapıdan çıktıktan sonra, Asuman kendi kendine konuşur:

ASUMAN: Serap abla havalanında Mehmet Foçalı’yı da görünce umarım bana çok kızmaz ama aşıklara yardım etmek sevaptır..keşke Serap abla, Mehmet’in onu ne kadar sevdiğini bilse…hihihihi..düşman aşıklar tıpkı beyaz dizi ismi gibi oldu

Serap, Mehmet’in de bu işin içinde olduğunu bilmiyordu ama üçünün de bilmediği bir şey daha vardı: Bu taşı ne pahasına olursa olsun bulmak isteyen, gözü kara bir başkası daha vardı...

 Serap, duşunu yapıp, açık mavi bir kot pantolon, beyaz spor bir blüz giymiş, altın sarısı saçlarını da at kuyruğu yapmıştır, yeşil gözleri, uzun boyuyla görenler kızı İskandinav ülkelerinden gelmiş bir turist sanıyor ve hayran hayran bakıyorlardı, kadınların hayran hayran baktığı birisi daha vardı: ünlü gazeteci ve maço köşenin yazarı Mehmet Foçalı, o da açık kahve spor bir takım giymiş, boynunda kamerası ve fularıyla, Marlboro reklamındaki kovboylar kadar yakışıklı, gözükpek görünüyordu. Serap’ın gözleri Fadıl’ı aradı..çiroz Fadıl, bermuda şort giymiş, başına yine komik aslan avcısı şapkasını takmıştı, kız onun tam onun bu haline gülecekti ki, Fadıl’ın yanında duran Mehmet’i fark etti…

 SERAP: Senin ne işin var burada? 'Maço köşe'ne yazı yazmayı bıraktın bizi mi takip ediyorsun?

MEHMET: (mahsus şaşırmış görünerek) Aynı soruyu ben soracaktım hanımefendi!

SERAP: Ne demek oluyor bu? Asuman bana Fadıl’ın esrarengiz bir işin peşinde olduğunu söylemişti!
MEHMET: O esrarengiz işi Fadıl’a söyleyen bendim!..

SERAP: Ne? Doğru mu bu Fadıl!

FADIL: Şeyyy doğru ama Asuman size Mehmet beyin de işin içinde olduğunu söylemiştir sanıyordum…

SERAP: Asu bana böyle bir şey söylemedi!..

FADIL: Şeyy..Serap hanım kavga etmeye gerek yok bence..aynı gazetede çalışmıyor muyuz hepimiz?

SERAP: Hıh…ben geri dönüyorum vazgeçtim!..

MEHMET: Sen bilirsin güzelim..büyülü taşı biz Fadıl’la buluruz..

SERAP: BÜYÜLÜ TAŞ mı?...



İlgili resim


FADIL: Serap hanım uçak kalkıyor hadi siz de gelin, orada her şeyi anlatırım, yazık değil mi hem, bilet aldınız, o kadar hazırlandınız..hepsi boşa mı gitsin?..

SERAP: Off…tamam tamam!

Mehmet içinden derin bir ‘ohh!’ çeker ve üçü uçağa doğru ilerlerler…
 Az sonra uçak kalkmıştır, Serap’ın oturduğu koltuğun solunda Mehmet, sağında Fadıl vardır…

FADIL: Evet işte böyle yani yazıları çözdüm ama peri bacalarının yerini gösteren bir harita yok..kağıtta kedi şeklindeki peri bacası diyor bunu bulmak için de Mehmet beyin aklına bir fikir geldi..

MEHMET: Peri bacalarının olduğu yerde balon gezisi düzenliyorlar..bir balon alıp kuşbakışı bakarız…kedi şeklindeki peri bacalarını belki görebiliriz..dürbün de aldım sırt çantamda..

SERAP: Kedi şeklinde mi? Çok ilginç…peki bu taşın büyüsü neymiş?

FADIL: Açık açık yazmıyor..şiir gibi garip cümlelerle yazılmıştı..diyor ki, taşın gözü güneş ışığına tutulunca ejderhaya dönüşüyor...sanırım bir sembol olmalı, gerçekten ejderhaya dönüşmez umarım!...Aslında taş Hindistan’da bulunmuş..sonra Haçlılar taşı çalmışlar...işin ilginci bir ara Mısır'lılar almış...sonra ne olduğu bilinmiyor...ama bu belgeye göre taş Göreme'de...

 Serap, Mehmet ve Fadıl Göreme’ye doğru yol alırlarken, medya grubunda bir araya gelen iki patron konuşuyorlardı..

OSMAN: Azizim ne iyi ettik de iki gazeteyi birleştirdik..bizim Serap hanım ve sizin Mehmet bey bir araya gelince ünümüz doruğa çıktı..
TAMER: Ne diyorsun Osman Bey, tirajımız iki katı arttı..ikisinin de belli bir okur kitlesi var ve ikisini aynı gazetede okumak çok ilginç oluyor…hele bekle..şu Göreme’den de ilginç bir yazı dizisiyle gelmezlerse kolumu keserim..dünkü mini anketin sonucunu gördünüz mü?

OSMAN: Görmez miyim, kadın okuyucular gazeteyi alıralmaz ilk ‘acı biber’ i, erkekler de ‘maço köşe’ yi okuyorlarmış hahahaha!...

 Ama iki gazetenin birleşmesinden hiç mutlu olmayan biri vardı: Sosyetenin gülü Çiğdem, elinde viski bardağı, oturmuş kendi gibi sosyetik Zuhal'a dert yanıyordu..

ÇİĞDEM: Dayanamıyorum Zuhal'cim, gazetelerde hep ikisinin ismi yan yana geçiyor…yok çöllerde, yok dağlarda!...az önce Mehmet’i aradım, telefonu cevap vermiyordu gazeteyi aradım uçakta olduğu için cebinin kapalı olabileceğini söylediler! Bana haber bile vermeden Göreme’ye gitmiş! Sonra sırf kontrol etmek için Serap denilen o feminist kızı aradım güya bir akrabasıymışım gibi..

ZUHAL: Eee?..

ÇİĞDEM: Telefona bir kız çıktı, 'Serap abla Göreme’ye gitti' demez mi!

ZUHAL: Aaaa!...

ÇİĞDEM: Kimle gitti deyince de Fadıl abi ve Mehmet beyle dedi!..

ZUHAL: Neyse canım en azından baş başa değiller..

ÇİĞDEM: Evet ama yine birlikteler!

ZUHAL: Hayatım ikisi de gazeteci, görev vermişler belli ki, ne yapsınlar…
ÇİĞDEM: En kötüsünü söylemedim daha!...

ZUHAL: Daha kötüsü de mi var?..

Dün Mehmet’in annesine şirin gözükmek için en ünlü pastaneden güzel bir pasta alıp onlara gittim..kıza da yine en pahalısından yeni bir Barbie bebek!...

ZUHAL:Eee?..

ÇİĞDEM: Her zamanki gibi çok kibar ve nazik davranıyorlardı ama içten içe beni sevmediklerini hissediyorum hep, hele Zeynep olacak o bilmiş çocuk ne dese beğenirsin!.

ZUHAL: Ne dedi?

ÇİĞDEM: Bana Barbie’ler alıp duruyosun ama sen benim annem olmayacaksın, seni sevmiyorum işte !
ZUHAL: Aaa…bak bacaksıza!..

ÇİĞDEM: Ah Mehmet’i bir kafese koysam, o kızı en uzak yatılı okula yollamazsam bana da Çiğdem demesinler!..
O sırada minik Zeynep ise elindeki gazetede Serap’ın resmini görmüş babaannesine soruyordu?

ZEYNEP: Babaanne bu güzel kadın kim?

MÜJGAN: Aa..Serap hanım! Hani Dost'la birlikte dağa gidip babanı kurtarmışlardı ya, işte o kız...bize gelmişti ama sen odandan çıkmadığın için görmemiştin..

ZEYNEP: Ne kadar güzelmiş? Baksana babaanne annem ben bebekken ölmüş ya..babam yeni anne getirirse Çiğdem’i getirmesin bu kızı getirsin…

MÜJGAN: Ah benim güzel torunum inşallah öyle olur o kızı ben de çok sevdim, bayıldım bayıldım..daha kim olduğunu bilmeden ısındım..

ZEYNEP: Çiğdem’i hiç sevmiyorum ben…bööö..
MÜJGAN: Hahahah ilahii...

Uçak Göreme’ye yaklaşmıştı..pencereden bakanlar şapkalı peri bacalarını heyecanla birbirlerine gösteriyordu…bakalım Serap, Mehmet ve Fadıl bu gizemli yerde nelerle karşılaşacaklardı?...

Kapadokya güneşi tepede parıldarken, üçlü uçaktan inip, otobüsle peri bacalarının olduğu bölgeye gittiler, buradaki küçük yöresel pansiyonlardan birinde önceden yer ayırtmışlardı..Serap, Göreme’ye ilk kez geliyordu, hayran hayran peri bacalarının resmini çekiyordu, az ötede bir grup turist rehber eşliğinde geziyorlardı ki, orada belgesel çeken bir tv programı sunucusu ve kameraman onları tanıyıp yanlarına geldi, sunucu elinde mikrofon bu fırsatı kaçırmadı.

SUNUCU: Sevgili izleyiciler peri bacalarını gezerken bakın tesadüfen ünlü feminist yazar
Serap Arda ve yine ünlü köşe yazarı ve muhabir Mehmet Foçalı’yı bulduk. Merhabalar yine heyecanlı bir olay mı kovalıyorsunuz?

FADIL: (Mehmet’in tüm tembihlerini unutarak) Olmaz mı büyülü bir taşın peşindeyiz hehehe..

Mehmet o anda çok kızar ama yapabileceği bir şey yoktur, şimdi Serap’ı da kurnazlıkla buraya getirdiği için pişman olmuştur, belgenin peşinde başkalarının da olduğunu ve bunun için cinayet işlediklerini bilmektedir çünkü…kahretsin adam tesadüfen tv. seyrediyorsa peşlerine düşmesi kaçınılmaz olacaktır...onun yüzünden kıza bir şey olursa!! Ama hayır hayatı pahasına da olsa buna izin vermeyecektir...

FADIL: (Mehmet’in yüzünü görünce birden yaptığı salaklığı anlar) A..şey ama bir Dakka bu görev aslında gizli olması gerekiyordu lütfen yayınlamayın bunu oldu mu?

SUNUCU: Korkarım çok geç çünkü canlı yayındayız gördüğünüz gibi…neyse madem öyle sizlere kolay gelsin..başarılar..

MEHMET: Fadıl seninle ne yapacağım ben!

FADIL: Şeyy özür dilerim birden unutuverdim işte ne salağım yaa..

SERAP: Bu iş neden bu kadar gizli? Siz ikinizi bir şeyler saklıyorsunuz!

MEHMET: Paniğe kapılma ama büyülü taşın peşine olan başka biri veya birileri de var, o yüzden kimsenin bu haberi duymaması gerekiyordu…

SERAP: Vay canına..o zaman ne duruyoruz taşı onlar bulmadan biz bulalım..ne demiştin Fadıl kediye benzeyen peri bacaları değil mi?

MEHMET: Haydi doğru balona o zaman…en azından bizi fark ederlerse bile uçağa binip buraya gelmeleri zaman alacaktır umarım onlardan önce taşı buluruz…

 Üçü balon turu için sıraya girerlerken, Mehmet’in korktuğu başına gelmiştir, taşın peşinde olan ve profesörü öldüren gizli tarikat mensubu kişi televizyonda tesadüfen onları izlemiştir. Tarikatta kimse kimsenin gerçek ismini bilmemektedir herkesin lakabı vardır ve onunkisi de ‘tarantula’ dır. Kel kafalı, buz gibi mavi gözleri olan, acımasız biridir..

TARANTULA: Acaba bu büyülü taş bizim aradığımız taş mı? Yoksa isim benzerliği mi?

Öğrenmenin tek yolu var, profesörün apartmanına tekrar gidip öğrenmeliyim, ünlü bir gazeteci o apartmanda oturuyorsa tüm komşular biliyordur..eğer öyleyse profesör belgeyi ona vermiş olmalı kurnaz adam demek o yüzden evinde bir şey bulamadım…

Tarantula hemen arabasına atlayıp tekrar cinayet mahalline dönmüştür, kapının önünde top oynayan çocuklara sorar:

TARANTULA: Merhaba çocuklar, bu apartmanda ünlü bir gazeteci oturuyormuş diye duydum doğru mu?

Çocuklar hevesle anlatmaya başlarlar:

ÇOCUK: Evet amca oturuyor! Mehmet Foçalı bizim apartmanda oturuyor..Mehmet abi
Körfez savaşına bile gitti..tv’de naklen yayın yaptı,

ÇOCUK: Amca.. hatta orada entarili bir arap, Mehmet abinin kamerasını almak isteyip saldırınca Mehmet abi adamı bir yumrukta yere sermişti…

Tarantula istediği cevabı almıştır, çocuklara teşekkür edip hemen arabasına atlar, doğru iz üzerindedir…

Bu sırada bizimkiler balon turuna başlamışlardır..herkes etrafı keyifle seyrederken, onlar kedi şeklinde peri bacaları aramaya çalışmaktadır…bu göründüğü kadar kolay değildir..tur biter ama kediye benzeyen bir görüntü görememişlerdir…

 MEHMET: Böyle olmayacak balonu kendimiz kullanmalıyız..o kalabalıkta dikkatimiz dağıldı ve sadece belli bir bölgenin üzerinde uçtuk..

SERAP: Balon kullanmayı da biliyorsun diye sormayalım herhalde..

MEHMET: Helikopter kullanmaktan daha kolay...

FADIL: İyi fikir, o kalabalıkta doğru dürüst göremedim bile..
Böylece epey bir para verip balon kiralarlar ve tekrar peri bacalarının üzerinde uçmaya başlarlar..Mehmet’in elinde dürbün de vardır...bir saat kadar olmuştur ama hiçbir kediye benzeyen bir şey görememiştir yavaş yavaş umutları tükenmektedir ki, Fadıl bağırır:

FADIL: Buldum arkadaşlar!

Serap ve Mehmet aynı anda heyecanla bağırırlar:  HANİ?

Ve her ikisi de Fadıl’ın gösterdiği noktaya bakarlar..

SERAP: Aman Tanrı’m!

FADIL: Bakın şu ardı ardına dizili kayalar kedinin kuyruğu…

MEHMET: İnanılmazsın Fadıl, evet şu yekpare kaya gövdesi..yuvarlak olan kısım başı..ah bir de buraya niçin geldiğimizi canlı yayında ilan etmeseydin

Fadıl çok mahcup olmuştur, Mehmet onun gönlünü alır..

MEHMET: Tamam, tamam üzülme, merak etme bak işareti onlardan önce bulduk bile..hadi o tarafa doğru gidelim…

Serap da Fadıl’a moral verir:

SERAP: Yaşsa Fadıl! Harikasın!..
FADIL: (mahcup sevinir) Sağolun yaa..hehe..

 Bu sırada tarantula, cep bilgisayarında Mehmet Foçalı yazıp tıklamış, resimlere bakmaktadır..

TARANTULA: Demek adamımız bu, pek yakışıklıymış yazık olacak! Demin Tv’de yanında sarışın, güzel bir kızla, çiroz gibi zayıf, şapşal bir tip de vardı…
Adam diğer resimlere tıklar..karşısına gazetelerde Mehmet, Serap ve Fadıl’ın birlikte çekilmiş resimleri gelir..
TARANTULA: Tamam işte bunlar...üçü de gazeteci anlaşılan, teşekkürler google imaj

 Bu esnada Mehmet, Serap ve Fadıl kedi şekline benzeye kayalar grubunun yanına gelirler…

SERAP: Eee…şimdi ne yapacağız?..bir sürü kaya var…

MEHMET: Şu kağıttakileri bir daha okusana Fadıl…

FADIL: “her şey kedi şeklindeki peri bacalarında gizli
Gizli kapıyı bulmak için kediyi miyavlatmak gerekli.." diye yazıyor...

SERAP: Kediler mi? İşte bu benim işim..
MEHMET: Sahi Dartanyan diye bir kedin vardı değil mi? evet Serap hanım iyi ki, gelmişsiniz çünkü benim dört ayaklı dostum bildiğiniz gibi kedi değil bir köpek ve bu durumda her şey size bağlı feminist han’fendi!

SERAP: Sen alay et! Düşünelim bakalım..gizli kapıyı bulmak için kediyi miyavlatmak gerekli..Tanrı’m çok zor…ne demek istiyor ki?

FADIL: Kedinin bir yerinde bir kapı açılacağı kesin..ama nasıl miyavlatacağız ki..

SERAP: Buldum! Kediler kazara kuyruklarına basarsak miyavlar…ya da patilerine!

MEHMET: Haklısın..dört pati var..iyisi mi kuyruktan başlayalım..bir yerlerde bir mekanizma filan olmalı..hadi hep birlikte arayalım..

FADIL: Kuyruğun ucu bu taş olmalı, ağır gözüküyor…

MEHMET: Hadi dayanın..

Üçü birlikte taşı oynatmaya çalışırlar...ve bir mucize olur onlar taşı oynatırken kedinin baş kısmında gizli bir kapı gıcırdayarak, yavaş yavaş açılmaya başlar..Mehmet, Serap ve Fadıl bir sonuç alıp almadıklarını görmek için o taraftaki kayalara gidince kapı çoktan açılmıştır…üçü de aynı anda bağırır:

“ İşte gizli kapı!”

Ve önde Mehmet, arkada Serap ve Fadıl gizli kapıdan içeri girerler, birkaç adım atmışlardır ki, kapı arkalarında gürültüyle kapanır! Hepsi zifir karanlıkta kalmışlardır..

SERAP: Aman Tanrı’m!
FADIL: Anneciimmm!...tuzakmış!! göremiyorum neredesiniz arkadaşlar!!

MEHMET: Panik yok! Sırt çantamda ışıldak var, yakıyorum bekleyin..

Mehmet hemen el yordamıyla sırt çantasındaki ışıldağı çıkartır ve yakar...

SERAP: Brrr..buz gibi burası…bakın aşağı inen merdivenler var!..

MEHMET: Evet, haydi aşağı iniyoruz…umarım bir çıkışı da vardır…

FADIL: İnşallah…

Mehmet en önde ışıldağı tutarak, üçü birlikte merdivenlerden aşağı inerler, sanki hiç bitmeyecekmiş gibi gelen basamaklardan sonra muazzam büyüklükte bir yer altı mağarasına gelirler..

MEHMET: Vay canına!...

SERAP: Umarım yılan filan yoktur…
FADIL: Ay! Anne şapkama bir şey değdi! İmdaaatttt!
SERAP: Allah kahretmesin seni Fadıl ödümü koparttın sadece örümcek ağları!..

FADIL: Annee!!!

MEHMET: Fadıl ömürsün valla dikkat et tavanlarda sarkıtlar var..kağıt elinde mi?

FADIL: Evet…durun bakayım şimdi ne yapacaktık..yazıyordu..hah buldum:

 Fadıl kağıtta yazılanları okumaya devam eder:

FADIL: Karşına kutsal bir kapı çıkacak…
MEHMET: İyi de burada hiç kapıya benzer bir şey yok..

FADIL: Şu duvarda resimler var!..

SERAP: Evet…

Mehmet ışığı mağaranın duvarına tutar, gerçekten orada Mısır hiyerogliflerinden çizimler vardır, bir güneş, ay…ve insanlar, firavunlar, kedi tanrıça Baste…

MEHMET: Çok ilginç, Mısır yazısının burada işi ne? Bu resmin anlamını çözmek aylar alır yahu..

O sırada yorulmuş olan Fadıl elini tam güneş resminin üzerine koyunca gizli bir kapı yine gıcırdayarak açılır..

FADIL: Amanın ne oluyor!..

SERAP: Kapıyı buldun şapşal! Özür dilerim Fadıl ama sakarlığın işe yaradı:)

FADIL: Vay canına!..

Böylece üçü birden kapıdan içeri girerler ve onlar içeri girdikten sonra kapı yine kendiliğinden kapanır…

SERAP: Tüm kapılar arkamızdan kapanıyor eğer sonunda çıkış kapısı bulamazsak vay halimize..

MEHMET: Merak etme, eminim bir çıkış kapısı da olacaktır…
 Mehmet, Serap ve Fadıl etrafa bakarlar…

SERAP: Ne kadar sessiz ve uğursuz bir yere benziyor..

MEHMET: Ne tarafa doğru gitsek ki..sağa mı, sola mı?..

Ne yöne gideceklerini düşünür ve bir yandan yürürken birden üçünün de ayaklarının altında bir kapak açılır ve kendilerini kaydırak gibi, meyilli toprak bir tünelde bulurlar..toz, toprak içinde aşağı doğru hızla kaymaya başlarlar..
AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!!!!!!!!!
Birkaç dakika böyle kaydıktan sonra tünel biter, üçü de toza, toprağa bulanmış bir halde ayağa kalkarlar…

SERAP: Aman tanrı’m neydi bu!..

MEHMET: Bir tuzağa bastık herhalde…

FADIL: O zaman büyülü taşı bulmamız suya mı düştü dersiniz?

MEHMET: Bilmiyorum, umarım öyle değildir..

Fakat ışıldakla ortalığı incelemeye başlayınca, bu sefer bambaşka bir yere geldiklerini görürler..
SERAP: Şuraya bakın!..

Düştükleri yerin tam karşısında yuvarlak yer vardır, onun üzerinde de dikdörtgen şeklinde bir metre yükseklikte bir taş durmaktadır..taşın tam ortasındaysa ışıklar çıkaran, yumurta şeklinde ve Hindistan cevizi büyüklüğünde bir taş vardır..

MEHMET: Büyülü taş bu olmalı…
FADIL: Durun Mehmet bey sakın dokunmayın!

MEHMET: Ne oldu Fadıl! ?

FADIL: Taşla ilgili son bir cümle daha olacaktı az kalsın unutuyordum..bi Dakka ışıldağın yanına geleyim de okuyayım..

Fadıl, Mehmet’in yanına yaklaşır ve elindeki kağıdı ışığa tutarak okur:

FADIL: Büyülü taşa ilk dokunacak olan kutsal, seçilmiş olmalıdır…tıpkı onu koruyan gibi, yoksa toz haline dönüşür!...

MEHMET: Allah Allah…şimdi ne yapacağız?..hiçbirimiz ermiş değiliz…
SERAP: Onu koruyan…seçilmiş olan…

SERAP: Buldum!..düşünsenize biz neyin içindeyiz?

Mehmet ve Fadıl şaşkın bakarlarken…Serap kendi sorusunu kendisi cevaplar:

SERAP: Kedinin..onu koruyan kedi…yazılar Hintçe ama mağaradaki yazılar Mısır yazısıydı ve Mısır’lılara göre kedi kutsaldır…

FADIL: İyi ama o zaman bu taşa ancak bir kedi mi dokunabilir?

MEHMET: ?

SERAP: Hayır..ama kedi tanrıça Bast bir kadındı, Güneş tanrısı Ra'nın kızı…bu taşa ancak bir kadın dokunabilir..
MEHMET: Sen bir dahisin
SERAP: Hayır sadece kediciyim hahahaha..

Serap böyle diyerek taşın olduğu kaideye doğru gider ve taşı eline alır…
FADIL: Yaşasın büyülü taşı biz bulduk!..

MEHMET: Evet ama şimdi buradan nasıl dışarı çıkacağız?..

Mehmet bu soruyu sorduğunda kendiliğinden duvarda bir kapı açılır..

MEHMET: Taşı alınca kapı kendiliğinden açılıyor herhalde çabuk..tekrar kapanmadan girelim…

Üçü de koşarak kapıdan girerler…kapı yine arkalarından kapanırken kendilerini tekrar dışarıda, peri bacalarının arasında bulurlar..geldikleri balon az ötede durmaktadır…üçünün de saçları, giysileri, ayakkabıları toz, toprak tabakasıyla kaplıdır...
SERAP: Ah tanrı’m gökyüzünü yeniden görmek ne muhteşem bir şey
MEHMET: Of..çok şükür…
FADIL: Sanırım yine gazetelere geçeceğiz. O sırada yabancı bir ses duyulur: Sesin geldiği tarafa bakınca, peri bacasına sırtını yaslamış ve elinde silah olan, kel kafalı, mavi gözlü bir adamla karşılaşırlar, adam gıcık bir tavırla gülümsemektedir. Adam, Mehmet'in elindeki taşa bakar..

TARANTULA: Size zahmet oldu...teşekkürler..yıllardır o taşı arıyorduk...
Mehmet, profesörün taş hakkında söylediği bir cümleyi hatırlar.."taşın gözünü güneşe tutarsanız ejderhaya dönüşür"

TARANTULA: Evet taşımı rica edeyim..yavaşça yere koyun..bir aptallık yapmayın...

Mehmet, taşın göze benzeyen yuvarlak kısmını tepelerinde parlayan güneşe doğru tutar, o anda taşın gözünden tıpkı lazer ışınlarına benzeyen ışınlar çıkar, Tarantula acıyla haykırmaya başlar, ışınlar adamı bir anda toz haline getirmiştir...
MEHMET, SERAP, FADIL: Aman Tanrı'm!.
SERAP: Gerçekten büyülüymüş!..

FADIL: Ejderhaya dönüşecek derken bunu kastetmişler demek...

MEHMET: Öyle olmalı...tam zamanında işimize yaradı...eee...ne duruyoruz? Hadi gidelim artık buradan...

 Mehmet, Serap ve Fadıl ellerinde büyülü taşla yeniden balona binip bunu yetkililere verecekken vazgeçerler. Üçü de aynı şeyi düşünmektedir. E, aklın yolu birdir.

SERAP: Bir gün bu taşı çok kötü amaçlar için kullanabilirler.

FADIL: Haklısınız Serap hanım.

MEHMET: Ya da teröristlerin eline geçebilir.

FADIL: Bu da doğru Mehmet abi.

SERAP: Ne yapalım o zaman?

MEHMET: Denizin dibini boylasın ya da bir uçurumun dibini. Kimseler çıkartmasın.

SERAP: E, Nevşehir’de deniz olmadığına göre...?

FADIL: Mersin yakın. Otobüs veya uçakla Mersin’e gidip, bir tekneyle açılır. Denize atarız.

SERAP: A, iyi fikir Fadıl.

MEHMET: Bence de. E, hadi o zaman başka kötü adamlar gelmeden şu büyülü taştan kurtulalım. Ve açlıktan karnım gurulduyor sonra da bir güzel tantuni yeriz ha?

FADIL: Harika! Tantuni hep duyarım ama hiç yemedim.

SERAP: Yok artık, bütün ülkeye rezil olalım, Maço Köşe’nin yazarı ile Acı Biber köşesinin yazarı başbaşa tantuni yiyorlar!

MEHMET: Ama Fadıl da olacak, başbaşa olmayacağız ki? Hem görev için gittik. Unuttun mu artık aynı gazetenin maaşlı elemanlarıyız.

FADIL: Mehmet abi doğru söylüyor Serap hanım. Yahu karnınız acıkmadı mı hem?

SERAP: Of, tamam tamam. Hadi gidelim. Başka birileri taşı almaya gelmeden.






6 yorum:

  1. Çok güzeldi, özellikle kedi vurgusu çok sevimliydi.
    Kalemine sağlık abla :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İkilimin sadık takipçisi Emre kardeşim, çok teşekkürler yorumuna sağlık. :)

      Sil
  2. Tarantula ve tantüni çok denk gelmiş hayal gücüne bayıldım valla.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok sağol Merih'ciğim. Okuyan gözlerine sağlık. :)

      Sil
  3. Müjdem yeminle ekranda izliyor gibi heyecanla okudum ellerine sağlık ,kedi aşkı senaryoya da işlenmiş oldu:))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ah, Hatice'm düşün ki, özet gibi bir şey okuduğun, şöyle gerçek oyuncularla, müziğiyle, dizi olsa kimbilir ne kadar beğenirsin:)çok teşekkür ediyorum canım ve evet haklısın kedi aşkı senaryoya işlendi:))

      Sil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...